Blog Czas na lekturę

(Nie)widzialny Anioł

Każde ciało – to opowieść, co bez słów w duszy tli,
Czasem cicha, czasem krzyczy, czasem boli, czasem śni...
Niosąc troski i nadzieje, niesie siebie – cały czas.
W sercu ciszy, w cieniu myśli trwa jak ogień, choć zgasł.

Może życie cię przygniotło, może trochę cię przynurza,
albo w sercu tłumisz lęk, szalejący niczym burza.
I gdy wszystko w tobie pęka, gdy braknie mocy dnia –
nagle zjawia się ktoś obok… i nadzieję w oczach ma.

Nie ma skrzydeł ani blasku, nie unosi się wśród chmur,
jednak niesie w sobie ciepło, co przenika serca mur.
To sąsiadka, przyjaciółka albo ktoś zupełnie znikąd,
ale czujesz się już ważny, choć szczęście znowu ci znikło.

Uśmiech poda w smutku cieniu, w mroku wskaże dobry krok
i obejmie cię spojrzeniem, które zbudzi serca mrok.
Tacy ludzie, choć nieznani, wchodzą cicho, bez zaproszeń,
pozostając w twej pamięci jak modlitwa wśród serc wzruszeń.

A gdy wrócisz już do siebie, gdy uniesiesz skrzydła swe,
patrząc na życia trudności – z ran powstanie serce twe.
Wtedy spojrzysz na człowieka, co jest w miejscu, w którym ty
sam spotkałeś kiedyś kogoś, kto rozproszył słone łzy.

Gdy ktoś tonie w własnym cieniu, a ty nagle staniesz z nim,
sam też staniesz się aniołem… takim, który doda sił.